Bize sevgiden bahset...



Bunun üzerine Almitra, "Bize sevgiden bahset..." dedi.

Ve o başını kaldırdı, insanlara baktı.
Üzerlerine sinen derin dinginliği duyumsadı.

Ve yüksek bir sesle konuşmaya başladı:

"Sevgi çizi çağırınca, onu takip edin,
Yolları sarp ve dik olsa da...

Ve kanatları açıldığında, bırakın kendinizi,
Telekleri arasında saklı kılıç, sizi yaralasa da...

Ve sizinle konuştuğunda, ona inanın,
Kuzey rüzgarının bir bahçeyi harap edişi gibi,
Sesi tüm hayallerinizi darmadağın etse de...

Çünkü sevgi sizi yücelttiği gibi, çarmıha da gerer.
Sizi büyüttüğü ölçüde, budayabilir de...

En yükseklere uzanıp, Güneş’le
titresen en hassas dallarınızı okşasa da,
Köklerinize de inecek, ve onları sarsacaktır,
Toprağa tutunmaya çalıştıklarında...

Mısır biçen dişliler gibi sizi kendine çeker;
Çıplak bırakana kadar döver, harmanlar;
Kabuklarınızı, çöplerinizi ayıklar, eler...

Bembeyaz olana kadar öğütür sizi;
Esnekleşene kadar yoğurur;
Ve Tanrı'nın İlahi sofrasına ekmek olasınız diye,
Sizi kendi kutsal ateşine savurur...

Sevgi bütün bunları,
Kalbinizin sırlarını bulasınız diye yapar,
Ve bu biliş, Hayatin kalbinin bir cüzcünü yaratır...

Ancak korkunun kıskacında,
Salt sevginin huzurunu ve hazzını ararsanız,
O zaman örtün çıplaklığınızı,
Ve sevginin harman yerine adim atin...

Adim atin, kahkahaların tümünün olmadığı,
Sadece gülebileceğiniz mevsimsiz dünyaya,
Ve ağlayın, ama tüm göz yaşlarınızla değil...

Sevgi hiç bir şey sunmaz, sadece kendisini,
Hiçbir şey kabul etmez, kendinde olandan gayri...

Sevgi sahip çıkmaz, sahiplenilmez de;
Çünkü sevgi, sevgi için yeterlidir, tümüyle...

Sevdiğinizde, "Tanrı benim kalbimde," yerine,
Şöyle deyin, "Ben kalbindeyim Tanrı'nın ..."

Ve sanmayın yön verebilirsiniz sevginin akışına,
Çünkü sevgi, yolunu kendi çizer, sizi değer bulduğunda...

Sevgi bir şey istemez, tamamlanmaktan başka...

Fakat seviyorsanız ve ihtiyaçların arzuları varsa,
Bırakın bunlar sizin de arzularınız olsun...

Erimek ve akmak, geceye şarkılar sunan bir dere misali,
Şefkatin fazlasının verdiği acıyı bilip,
Kendi sevgi anlayışınla yaralanmak,
Ve kanamak, yine de istekle ve coşkuyla...

Şafak vakti kanatlanmış bir gönülle uyanmak,
Ve bir sevgi gününe daha, teşekkürle uzanmak...

Sessizce çekilmek öğle vakti, sevginin vecdini duymak,
Akşamın çöküşüyle de, eve huzurla dönmek...

Ve uyumak, kalbinde sevgiliye bir dua,
Ve dudaklarında bir şükür şarkısıyla..."

Halil Cibran

En derin korkumuz...

“En derin korkumuz yetersiz olmak değildir. En derin korkumuz sınırsız güce sahip olmamızdır.

Bizi en çok korkutan karanlık yanımız değil, aydınlık yanımızdır.

Kendimize sorarız, ben kimim ki pırıl pırıl, muhteşem, yetenekli ya da olağanüstü olayım diye.

Aslında ne değilsiniz ki?
 















Siz Tanrı’nın çocuğusunuz. Sizin küçük oynamanız dünyaya hizmet etmez.

Etrafınızdaki diğer insanlar kendilerini güvensiz hissetmesinler diye kendinizi küçültmenin aydınlamayla bir alakası yok.


Bizler, içimizdeki Tanrı’nın ihtişamını gerçekleştirmek için doğduk.
Bu sadece bir kısmımızda değil, herkeste mevcut.

Ve ışığımızın parlamasına izin verdiğimizde, bilmeden diğer insanlara da aynısını yapmaları için izin vermiş oluruz.

Kendi korkularımızdan özgürleştikçe, varlığımız başkalarının da özgürleşmesini sağlar.”

Nelson Mandela, 1994

Bir ada gezisinden kalanlar-Fotoroman

Ada yolculuğunda keyif, gazete okuyarak, çevreyi seyrederek ve çay içerek çıkar, Piriveta'dan gelen bir mail ile fikrime ada gezisi düştü, sevgilime sürpriz olarak planladığım gezimiz başladı.
İskelede bizi karşılayan güçlü bir rüzgar, aylardan Şubat, hava soğuk, ancak kendine getiriyor insanı


Princess Hotel'de kaldığımız otelin manzarası

Splandit Hotel bakıma alınmış, çok gösterişli bir bina
İlhan'ım çevreyi dikkatle seyrediyor, kimbilir aklında neler var?

Aya Yorgi, Büyükada'ya gelenlerin mutlaka uğradığı yer. Uğramak söz gelimi, tırmanmanız gerekiyor, İskele meydanından faytona biniyor, Lunapark meydanına gidiyor ve sonra da 1 km kadar yukarıya doğru yürüyorsunuz, çok keyifli bir yol, manzara çok güzel.


Aya Yorgi yolunda pek çok ağaçta gördüğünüz güzel bir manzara da bu dilekler
Ada da her yer kedi ve çok güzeller

Hava kediler için de soğuk, ısınma çözümleri farklı, bakkal buzdolabının arkasına sığınmış bir minik

muhtemelen ya okuyor ya yazıyorum :)) İlhanım yakalamış bu güzel anı...

Martılar yardıma hazır

Martılar bizlerle birlikte cadde de yürüyorlar

Meydanda tanıştığımız Tina, Leyla'nın güzel köpeği


İşte Leyla, o bir Büyükada sakini, kırmızı gözlükler bizi bize daha çok yaklaştırdı, yaşasın kırmızı gözlük sevenler:)))

işte bu da Zuzu, Tina'nın kocası:))

Bugun 6 Subat, ilk bahar cicegi acmis

Merhaba,

Aylardan Şubat, günlerden Pazar, hava çok güzel, ilk bahar dalını, ilk çiçeğini açmış olarak gördüm:))
Biraz erken değil mi? Önce mutlu oldum, sonra endişelendim onun için...
Sonra da şiirsanatı sitesinde okuduğum bir şiir geldi aklıma ve yeniden mutlu oldum, paylaşıyorum...

Kuş yap hadi bitanem,
Ağzında zeytin dalı
Leylek yap ,
Elişi kağıdından
Bahar gelsin
Dondurma koksun ,
Çocuk ellerinde topaç ipi
Günüm uzasın seni düşündüğüm
Çiçeğin kokusu gelsin,
Öbek öbek
Arının türküsü
Uçuk, kaçık sevincim gelsin
Uçurtmalar uçsun,
Türkü sesinde
Mavisi senin olsun
Yum gözlerini dokunuşlarıma
İki tırtıl kelebek olsun
konsun su boyuna
Aşk gelsin
Aşk olsun koyun koyuna

Demir Mutlugil

Hikaye bu:)) Bugün derdim yok!

Kadın sabah kalkmış, aynaya bakmış ve kafasında yalnız üç tel saç görmüş...


" Hımm... " demiş... " Galiba bugün saçımı örgü yapacağım... "


Öyle de yapmış, günü de harika geçmiş..


Ertesi gün kalkmış, aynaya bakmış... Kafasında iki tel saç kalmış...


" Hımm.. " demiş... " Bugün saçımı ikiye ayıracağım... "


Dediğini de yapmış, harika bir gün geçirmiş...


Bir ertesi yine kalkmış ve aynaya bakmış... Kafasında tek tel saç var...


" Tamam, tamam... " demiş... " Artık bugün at kuyruğu yaparım... "


Öyle de yapmış... Ve çok çok güzel bir gün geçirmiş...


Daha bir ertesi, aynaya baktığında, kafasında bir tek tel bile kalmamış...


" Waow " diye bağımış... " Bugün saç derdim yok... "  
 
Bakış açısı her şeydir... 
 

Hayat, fırtınanın geçmesini beklemek değildir ki...


Yağmurda da yürüyebilmeyi becerebilmektir...

Ben bir iyimserim :))

Mutluyum, iyimser olduğum için.

Sağlıklıyım, güler yüzlüyüm ve başkalarını da güldürebiliyorum. Yeniliğe ve değişime açığım. Kendimi seviyorum, kendime saygı duyuyorum, kendime güveniyorum. Güzelim, gencim…:) tamam, tamam bu kadar yeter dediğinizi duyar gibiyim.

Ha, unutmadan, yarım bardak su da yetiyor, susuzluğumu durdurmaya, daha fazlası için sürahi bulunduruyorum masamda…:)

Merak ettiğinizi tahmin ediyorum. Bir şeyler kötü gittiğinde iyimser ne der? Diğer iyimserleri bilmiyorum. Ben bir şeyler kötü gittiğinde;

“Bu hatayı yaptığımda çok yorgundum, bir dahaki sefere iyice dinlenip öyle başlayacağım.”
“Seni yeterince dinlemeden karar verdiğimi anladım, bir daha ki sefere dikkatle dinlemek için daha büyük bir çaba göstereceğim.”

“Geç kaldığım için üzgünüm, bir daha ki sefere daha erken yola çıkacağım, farklı bir yol deneyeceğim.”

“Bu ara bireysel gelişim eğitimleri için istek azaldı, yeni bir konuda kendimi geliştirmek için, yeni bir program hazırlamak için yeterince zamanım var” diyorum.

İyimser misiniz? Kötümser mi?

Siz başınıza kötü bir şey geldiğinde ne diyorsunuz?

18 Kural yeter mi?

Daha keyif alacağım bir yaşamı oluşturmak üzere çaba içindeyim, yaşlılık belirtisi deselerde ben ne istediğime odaklandım ve geliştiriyorum. Yalnız olmadığımı gördüğümde daha çok mutlu oluyorum.
Dalai Lama derin bir Budizm öğretisinin pınarı. Sevdiğim bir parçasını paylaşmak istedim.

Yaşamın 18 kuralı:

  1. Büyük aşk ve kazanımlar büyük risk almayı gerektirir.
  2. Bir konuda hata yapıp kaybedince aldığın dersi unutma.
  3. Üç ‘S’ kuralı:
    • Kendine saygı duy.
    • Başkalarına saygı duy.
    • Her hareketinin sorumluluğunu taşı.
  4. Bazen istediğin şeyin olmamasının bir şans olabileceğini unutma.
  5. Nasıl yıkacağını bilmek için önce kuralları iyice öğren.
  6. Küçük anlaşmazlıkların büyük dostlukları zedelemesine izin verme.
  7. Bir hata yaptığını anladığın anda düzeltmek için elinden geleni yap.
  8. Her gün biraz kendinle başbaşa kal.
  9. Değişime açık ol ama değerlerini kaybetme.
  10. Bazen susmanın en iyi cevap olduğunu unutma.
  11. Yaşlılığında hatıralarıyla keyif alacağın iyi ve onurlu bir yaşam sür.
  12. Yaşamının temeli, evindeki huzurdur.
  13. Sevdiklerinle anlaşmazlığa düşersen geçmiş defterleri açma. Sadece bulunduğun durumu dikkate al.
  14. Bilgilerini paylaş. Ölümsüzlüğe ulaşmanın yolu budur.
  15. Doğayı incitme.
  16. Her yıl daha önce görmediğin bir yere git.
  17. En iyi ilişki birbirinize duyduğunuz aşkın, duyduğunuz ihtiyaçtan fazla olduğu zamandır.
  18. Başarılarını, onları elde etmek için feda ettiklerine bakarak değerlendir.
Son madde bayağı vurucu, değil mi? 
Yazıyı burda okudum, sevdim ve aldım...http://mserdark.com/genel/dalai-lamadan-yasam-dersleri

Mutluluk formulu pesinde


“İş ve özel yaşamda çok önemli bir paradoks ile karşı karşıyayız. Hep daha fazla paramız, daha fazla servetimiz olsun, daha başarılı olalım istiyoruz. Ancak çevremizde bütün bunlara sahip olanlara baktığımızda bizden daha mutlu olmadıklarını görüyoruz. Peki mutluluk ile para arasında nasıl bir ilişki var öyleyse?”
Bu soruyu soran Ekonomist Richard Layard. 
Cevabınızı duymak istiyorum:))

Nedir; dedim bu yasamak?

Akılla bir konuşmam oldu dün gece;
Sana soracaklarım var, dedim;
Sen ki her bilginin temelisin,
Bana yol göstermelisin.

Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
...Birkaç yıl daha katlan, dedi.

Nedir; dedim bu yaşamak?
Bir düş, dedi; birkaç görüntü.

Evi barkı olmak nedir? dedim;
Biraz keyfetmek için
Yıllar yılı dert çekmek, dedi.

Bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
Kurt, köpek, çakal, makal, dedi.
Ne dersin bu adamlara, dedim;
Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.

Benim bu deli gönlüm, dedim;
Ne zaman akıllanacak?
Biraz daha kulağı burkulunca, dedi.

Hayyam' ın bu sözlerine ne dersin, dedim;
Dizmiş alt alta sözleri,
Hoşbeş etmiş derim, dedi.

Ömer Hayyam-Rubailer

Osman Hamdi Bey


Biz her Salı günü saat 11.30 da Oyuncak Müzesinde Kitap ile Sohbet için buluşuyor ve her ay yeni bir kitabı okuyor, üzerinde konuşuyoruz. Kasım ayı kitabımız Kaplumbağa Terbiyecisi idi.

Bu etkinliği oyuncakların cennetinde, Sunay Akın'ın kurduğu İstanbul Oyuncak Müzesi cafesinde gerçekleştiriyoruz. Zencefilli çay, tarçınlı kurabiye eşlik ediyor bize.

 

30 Kasım Salı günü Kaplumbağa Terbiyecisi Osman Hamdi Bey'in romanının yazarı
Sayın Emre Caner de konuğumuz olacak.

Yakın tarihimize bakmamızı da sağlayan akıcı bir dille yazılmış bu romanı okumanızı öneririm. Osman Hamdi Bey'e hayran kalacaksınız.

Aralık ayı kitabımız yoğun istek ile benim kitabım Kariyerim Gelecek mi?
Ocak ayı kitabımız ise Alain de Bottom'un Felsefenin Tesellisi

Bekliyoruz hepinizi...